Canada #9 – Harvest Moon

Nee, onze reis was na het verslag in Canada #8 nog niet ten einde.

We zaten nog altijd in Banff, een van de meest pittoreske plaatsjes op onze Canada-trip. Na Banff wachtte ons de trip verder naar Calgary, de andere grootstad op onze reis (na Vancouver), voor 2 overnachtingen.

Vooraf had ik er niet zo’n goed gevoel bij. Wat ik gelezen en gevonden had over Calgary sprak me niet echt aan. Een grootstad, midden in een vlakte, een hoop wolkenkrabbers die tegen elkaar aan schurkten, waar de bezienswaardigheden met moeite op 1 hand geteld konden worden. Niet te vergelijken met Vancouver dat aan het water lag en een heel andere atmosfeer uitademde.

Maar we waren nog in Banff, de ochtend van ons vertrek. Aangezien de trip naar Calgary slechts 180 kilometer was, hadden we ruimschoots de tijd om onze benen en kuiten nog wat te laten werken. Een van de aanraders in onze planning was de “trail” naar de Grassi Lakes.

Die Grassi Lakes zijn twee meertjes die met een klein hoogteverschil van 2 meter naast elkaar liggen, geplet tussen de bergen. De meertjes zelf zijn kraakhelder en vertonen smaragdgroene en blauwe kleuren. Volgens het boekje. Het was niet gelogen.

canada9c

We kwamen er ruimschoots op tijd aan, parkeerplaats aan het startpunt genoeg. Er waren 2 routes naar Grassi Lakes: een moeilijke en een gemakkelijke. Eén keer raden welke we namen om de tocht naar boven aan te vatten ? Juist ja, de moeilijke.

canada9a

Het was pittig maar de vergezichten die we voorgeschoteld kregen waren (weeral) adembenemend. Af en toe was het intensief klimmen, over rotsblokken en boomwortels klauteren, langs smalle paadjes andere klimmers passeren of laten passeren. Het maakte dat ik supertrots was op Mrs. B want af en toe moesten we als het ware over een richeltje stappen met de diepte naast ons. Maar de voldoening was groot toen we eenmaal boven  stonden te puffen aan de 2 waterplassen.

canada9b

Zoals gezegd, de terugtocht deden we via de gemakkelijke weg, wat trouwens de meeste wandelaars kozen om bergop te gaan. “Piece of cake”, want het was meer een brede grindweg dan een wandelpad.

canada9m

Natuurbeleving zit in het bloed van de Canadezen want op de parking was inmiddels geen vrije plaats meer te vinden en tal van families met kinderen stonden er zich klaar te maken om de bossen in te trekken.

Zelf vatten we de weg naar Calgary aan, via een route die ons via het binnenland en niet via de snelweg er naar toe zou leiden. Het landschap vloeide langzaam over van hoge bergtoppen en massieve rotspartijen naar glooiende heuvels met uitgestrekte vlaktes.

canada9eAls je weet dat de streek rond Calgary befaamd is voor zijn rodeo, dan kan je wel begrijpen dat we ons af en toe in de Wild West waanden. We kwamen zo voorbij plaatsen waar de film “Brokeback Mountain” werd opgenomen en begrepen waarom die locaties en weidse vlaktes gekozen waren.

canada9d

Na de korte rit doemde in de verte de contouren van Calgary aan de horizon op. Zoals ik al schreef: een typische skyline van wolkenkrabbers die vanuit de verte op een hoop waren gegooid. We zochten en vonden na enige moeite ons hotel, vlakbij de luchthaven even buiten het centrum. Een spiksplinternieuwe accommodatie met alle comfort: een uitgebreide kamer met overal (écht overal) ledverlichting dat middels een afstandsbediening kon ingesteld worden op alle kleuren van de regenboog met diverse wisselende overgangen (zelfs het bed was omrand met een led-strip), een 3-tal jacuzzi’s op het dak van het gebouw waarbij je een zicht had op de opstijgende en dalende vliegtuigen, een design-bar waar tal van cocktails te krijgen waren. Ik parkeerde mijn wagen netjes naast een mastodont van een pick-up truck, niet gehinderd door enig minderwaardigheidscomplex.

canada9l

Over Calgary kunnen we kort zijn: een stad die te mijden is. Want er is echt bitter weinig te zien, de straten zijn typisch opgebouwd zoals veel steden in Amerika: rechtlijnige blokken die allemaal een nummer en windrichting-aanwijzing hebben. Je hebt dus zowel 3rd Street NE als 3rd Street SW die gelukkig niet naast elkaar liggen. Zelfs met gps was het even zoeken om onze weg te vinden naar het centrum. Op zo’n moment besef je ook dat onze steden, die vaak een rijke historische achtergrond hebben, toch veel meer ziel en authenticiteit hebben dan de gestructureerde, betonnen blokken die je vaak in Amerika en Canada ziet.

canada9h

Het feit dat we er een hele zondag waren, betekende ronddwalen in een uitgestorven stad. We doken die zondagmorgen bij gebrek aan een strak plan een shoppingmall in en kuierden er wat rond. Tot ik een kapperszaak zag en het idee had om “in den verre lande” mijn haar eens te laten knippen. Gezien ze adverteerden met een hoofdmassage (scalp massage, wat in het land van de indianen waarschijnlijk risicovol is) was ik snel overtuigd.

Om de dag verder te vullen reden we nog langs de sites van de Winter Olympic Games maar ook daar was niets te zien: verlaten installaties die er zonder sneeuw en ijs maar troosteloos bij lagen. “Zo hoog lijkt die springschans toch niet”, zei ik tegen Mrs. B. “Nee, wacht maar tot je bovenop staat wetende dat je de sprong in die diepte moet maken.”, was het gevatte antwoord.

canada9f

Buiten het museum over de 1988 Calgary Olympic Winter Games stond deze bobslee. Jamaica, toch niet echt een sneeuwrijk land, maakte zijn debuut in het bobsleeën in die 1988 Winter Games. Met weinig succes maar het resulteerde wel in een film.

canada9g

Al bij al gaf Calgary ons geen positieve indruk en het had uit ons reisprogramma geschrapt mogen worden. Maar dat is het nadeel van een pakketreis. We lieten het niet aan ons hart komen en eindigden de dag met cocktails in de hotelbar en een verwen-moment in de jacuzzi’s op het dak van het hotel.

Wat wel opvallend was in de straten van Calgary ? Grote perken waar niet de traditionele planten en struiken te vinden zijn, maar wel groenten. Die er geteeld werden voor de hulpbehoevenden in de grootstad. Een mooi initiatief maar of het haalbaar is ?

canada9k

De volgende dag verlieten we Calgary (om er niet snel meer terug te keren) en maakten de 600 kilometer lange trip naar Kelowna, dwars door Banff National Park.

 Neil Young – Harvest Moon. Een prachtig nummer dat klonk toen we door de vlaktes reden onderweg naar Calgary en de perfecte soundtrack was voor ons fijn vakantiegevoel, de weidse zichten, wolken en blauwe lucht. 

 

Advertenties

21 comments

  1. Volgens mij is alleen al de optie om op het dak van het hotel met een cocktail in een jacuzzi onder de sterrenhemel te hangen al reden genoeg om Calgary even “mee te nemen” , pure romantiek! En dan nog een oude liefde op de koop toe, Neil Yong, /zóveel van zijn “platen” genoten vroeger, er staan er hier trouwens nog steeds 2 van hem in de platenbak., heb dus even genoten onder het lezen en schrijven.

    Liked by 1 persoon

  2. Weer een boeiend verslag. Wij waren in Calgary in 2004. Vonden het geen vervelende stad. Was wel hartje zomer en maakten een leuke wandeling in het park aan de waterkant. En dan plaats je ook nog mijn lievelingsartiest! Kan niet beter!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik had ooit een nonkel Cyriel die me zei dat ik wat moest doen met mijn schrijftalent.
    ‘Word je het eens moe, aanvaard dit, maar keer steeds terug naar het ding waar je goed in bent en graag doet’. Of hij er toen ‘WordPress’ bij zei, kan ik me niet meer herinneren.
    Ik wens je dezelfde woorden van mijn nonkel Cyriel toe.
    De allerbeste wensen, en hopelijk lezen we je dit nieuwe jaar terug!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s