Canada #8 – That’s the way it is

Ondertussen hadden we er al meer dan een week opzitten in Canada.
Nog slechts een week te gaan. Veel te kort, dat besef hadden we al snel die eerste dagen.

Dus wilden we elke minuut benutten om te genieten van de prachtige natuur die ons omringde.

canada8b

Er stonden ons twee dagen in Banff te wachten, het pittoreske plaatsje waar we na Jasper zouden overnachten. Weliswaar in een hotel waar de Chinezen of Japanners (helaas en met excuses moet ik hier zeggen dat het voor mij generlei verschil maakt hoe ze er uitzien) ook frequent verbleven: alles was tweetalig aangegeven.

Na de prachtige tocht van Jasper naar Banff kuierden we door de druk bewandelde straten die tal van winkeltjes hadden. We namen een typische “mee-neem”-koffie, snuisterden in souvenirwinkels naar kleine cadeautjes voor het thuisfront en bekeken de mengelmoes van toeristen, mountainbikers en locals.

canada8n

Mijn liefste wilde nog graag een extra “hoodie” en joggingbroek aanschaffen want de kou had ons die dag al danig gegeseld, zelfs met fleece (sorry Jani !) en softshell-jacks aan. Opvallend genoeg was de mode-trend in Canada dat alle dames, jong tot minder-jong, rondliepen in strakke loopoutfits. Het was ons al opgevallen vanaf de eerste dag in Vancouver. Aanvankelijk vonden we het raar dat zoveel dames daar blijkbaar naar de fitness gingen, toen bedachten we ons dat het een plaatselijk modefenomeen moest zijn en daarna leerden we door navraag dat het een algemene Canadese modetrend was.

canada8i

Als man kon ik me best verzoenen met dit zicht.

Ik stond dus rustig wat rond te dralen in de winkel waar mijn Mrs. B haar slag wilde slaan en gaf ondertussen mijn ogen de kost, terwijl zij met 2 stuks de paskamer indook. Tenminste, haar naam en het aantal items werd met een zwierige pen door de verkoopster op de deur geschreven. Zo zou ik zeker niet het risico lopen om een verkeerde deur te openen en te vragen of ze tevreden was.

canada8j

Ondertussen werd mijn aandacht getrokken door een bord waar tal van aankondigingen op te vinden waren. Uitnodigingen voor yoga-cursussen, mindfullness, zen en alles wat maar de geestelijke mens kan versterken. Blijkbaar was ik een type-voorbeeld van de man die zoiets nodig zou kunnen hebben, want meteen stond er een jong “huppelding” naast me die zei dat ik welkom was op de yoga-klas die aanstaande zondag zou beginnen, in een ruimte achter de winkel waar we ons bevonden. Ik keek ze even aan, en zei dat ik het zeker in overweging zou nemen. Fijn, zei ze, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Jawel, dacht ik bij mezelf.

Even later stapten we buiten met de buit die mijn Liefste had aangeschaft. Toen viel me op wat ik nog nergens elders gezien had:

In Banff mag je namelijk diagonaal ook oversteken op het kruispunt, zodra het daar groen wordt voor voetgangers. Raar maar wel efficient !

De volgende dag hoefden we niet te reizen naar een volgende bestemming. Ideaal om Lake Louise te verkennen. Dat lag slechts 30 kilometer van Banff verwijderd. Lake Louise is volgens de boekjes een “must-see” Lake. Begrijpelijk als je de kleur van het water, de omringende bergen en het befaamde hotel ziet.

canada8f

Het majesteuze Fairmont Chateau Lake Louise hotel ligt te pronken aan de rand van het meer en is een opvallende bezienswaardigheid. Het was er al druk en de toeristenstroom zou alleen maar toenemen.

canada8e

Ik had het plan om  met ons tweetjes een stevige wandeling te doen naar “Teahouse by the Lake“. Dat is een herberg(je) dat bovenop de berg naast Lake Louise ligt aan een kleiner bergmeer, Lake Agnes. Een wandeltocht van 7 kilometer heen en terug. Tenminste, dat van die 7 kilometer wist ik pas achteraf. Ik dacht gelezen te hebben dat het 3,5 kilometer in totaal was en had mijn Mrs. B verzekerd dat het een “walk in the park” ging zijn. Niet dus. Het bleek immers een venijnige klim naar boven. En pony’s mochten we ook al net gebruiken om ons te laten vervoeren.

canada8g

We begonnen gezwind aan de wandeling naar Lake Agnes en het befaamde Teahouse. Belangrijk te weten is dat het personeel dat het Teahouse open houdt en bedient, voornamelijk studenten zijn die blijven logeren in kleine hutjes bij het Teahouse. Het zou teveel tijd vragen om elke dag op en neer de klim te doen.

canada8k

Een keer per jaar wordt bovendien met een helicopter de basisbenodigdheden (ingredienten, koffie, thee,..) naar het Teahouse aangevoerd. Daarnaast wordt er via paard doorheen de week bijkomende benodigheden aangeleverd.

canada8d

De klim was adembenemend en dat mag je best letterlijk nemen. Gelukkig waren we deze keer voorzien op voldoende water maar het noopte ons wel tot enkele korte pauzes tussenin. Af en toe passeerden andere “hikers” ons die dan met belletjes aan hun rugzak van ver te horen waren. Zo zouden ze ook eventuele beren afschrikken. Je kan het al raden: geen beer te zien.

canada8c

Eenmaal boven bij Lake Agnes aanbeland zochten we een tafeltje op de veranda maar het bleek bitterkoud te zijn, met een ijzige wind. De soep was lauw, het drinken was zelfgebrouwen limonade en dus ook niet helemaal wat we verwacht hadden. Maar als je weet dat er geen electriciteit is, dat het water uit het meertje wordt opgevangen en telkens gekookt moet worden voor consumptie, en dat alles wordt opgewarmd op houtstoven, dan zie je het pittoreske er wel van in.

Onnodig te zeggen dat de afdaling een pak gemakkelijker ging: “what goes up, must come down”. Eenmaal terug beneden bleek dat half China of Japan ook een bezoekje wilde brengen aan Lake Louise: parkings vol, rijen dik aan de rand van het meer met selfiesticks, ipads en ander fotografisch materiaal, de een verdrong de ander en volgens mij werd er af en toe hartsgrondig in het Japans of Chinees gevloekt (of in een van de andere talrijke dialecten die ze hebben).

canada8a

Wij hielden het voor bekeken en reden langs een klein weggetje op ons gemak terug naar Banff, dronken er nog wat en besloten toen de Banff Hot Springs op te zoeken. Niets zo verkwikkend na een inspannende dag als dobberen in 37° warm thermaal water dat zo uit de bron komt. Voor slechts 9 dollar per persoon konden we er zo lang badderen als we wilden. Groot was het niet, gewoon een openlucht zwembad met een prachtig uitzicht. We genoten van de laatste zonnestralen, lieten het hete water onze spieren verzachten en mijmerden weg over de pracht van wat we weer aanschouwd hadden.

canada8h

Nog een fijn restaurantje ’s avonds en toen besloten we dit bordje op onze kamerdeur te hangen:

canada8o

 

Advertenties

13 comments

  1. Oei ene blog met een song van Celine Dion. Na een week toch gedurfd de blogpost te openen.
    Leuk verhaal, mooie foto’s.
    Wat betreft dat kruispunt waar alle voetgangers te gelijk kunnen oversteken en alle andere verkeer moet stoppen: dat lukt niet in België. Een weg is volgens de gemiddelde Vlaming gemaakt voor wagens, niet voor voetgangers. Hier in Tienen getest en afgevoerd wegens protest automobilisten. Vlotheid van verkeer is blijkbaar belangrijker dan veiligheid voor voetgangers.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s